De mediterrane salade waren drie stukje feta, drie stukjes tomatenschil en wat ingelegde bonen. De vol au vent een megapasteitje met garnalen en iets met een schaal eromheen, wat de kreeft geweest moet zijn geweest. Het buffet was misschien beter geweest, minder verrassing :-). Na het eten nog in de lobby onze eerste "ron cubano" gedronken, vooral omdat het zo hard regende dat op de kamer zitten ook niet gezellig was.

De band waaide bijna van het podium en vanuit het niks kwam een elftal personeel aan dat alle gordijntjes liet zakken (deuren waren er niet) en borden met WET FLOOR neerplantten. Een team van vier professionele dweilsters heeft vervolgens een half uur de vloer drooggeveegd. Vol verbazing naar gekeken.

Als we hier twee weken hadden moeten zitten zouden we ons wel even achter de oren gekrabt. Wat een mensen. 's Middags nog getuige van een semi-professionele fotoshoot van een groep Chinesen die elkaar op alle mogelijk plekjes fotografeerden gehuld in cocktailjurkjes en hoge hakken.

Tijdens het eten vroegen we nog een keer aan de hostess hoe we het nou zat met de CUC (pesos convertible) en de CUP (pesos nacional), het blijft een beetje de rode draad van de vakantie denk ik. Ze schrok duidelijk van de vraag maar volgens haar was het 1 CUC voor 25 CUP en was een gemiddeld staatssalaris 300 pesos per maand, maar als dat CUP's zijn, zaten de meeste mensen om ons heen een dubbel staatssalaris te verteren met hun nachtje all-inclusive dat kan toch niet....